Over mij

Ik ben Kasia — geboren in Polen, tussen eindeloze bossen, oeroude wouden, heldere rivieren en meren die nog altijd de stilte van gletsjers dragen. Als kind bracht ik élke zomer op en in het water door.

Zeilen, zwemmen, verdwalen in de natuur… soms leek het alsof water mij meer opvoedde dan de vaste grond.
Water staat voor draagkracht — en dat is iets wat later in mijn leven veel betekenis kreeg.

Mijn zorgeloze jaren waren kort. Op jonge leeftijd verloor ik mijn vader aan een zware ziekte, en zo werd volwassen worden iets dat sneller kwam dan verwacht. Jaren later kwam ik “voor zes maanden” naar België om Frans verder te leren… maar het leven had andere plannen. Ik ontmoette mijn toekomstige man vlak voor ik vertrok van Polen.
Zes maanden werden meer dan twintig jaar.
Vaak lach ik dat ik nu een vervlaamste Poolse ben: twee landen in mijn hart, maar mijn echte thuis blijft de natuur — mijn meren en het Cotthembos, de ochtendlucht, het gezang van vogels dat me eerder wakker maakt dan mijn wekker.

Hoe Hilarion begon...

Toen mijn reis met Hilarion begon, wist ik:
dit mag een plek worden met draagkracht.

Een plek van “holding space”.
Een plek waar mensen hun maskers kunnen laten zakken, veilig, zonder oordeel.
Waar je even niets moet.
Waar je mag thuiskomen in je essentie, in stilte, in zachtheid, in jezelf.
Zonder sociale verwachtingen, zonder conditionering.

​

Mijn eigen transformatie

Zoals veel helpers heb ik zelf een goed gevulde rugzak: prachtige momenten, maar ook diepe dalen, vallen en opstaan, en vele knieën die de grond raakten. Jarenlang vocht ik tegen mijn HSP — ik wilde minder voelen, minder oppikken, minder “open” zijn.

Tot het niet meer ging.

Na een ongeluk zat ik twee maanden vast. Niets kunnen doen… en ondertussen veranderde er binnenin van álles.
Het deed letterlijk pijn in mijn lichaam en hart — maar tegelijk werd er iets opengezet.

Ik begon méér te voelen.
Niet alleen de “aardse” dingen, maar ook wat achter de sluier ligt.

Tijdens een meditatie met Tulku Lobsang Rinpoche zag ik voor het eerst licht rond hem.
Ik dacht dat er iets mis was met mijn ogen.
Maar het bleef. Ik zag het bij anderen ook — bij familie, klanten, collega’s. Soms waren er andere energie velden rond mensen, energieen van hun naasten.

Met begeleiding leerde ik afstemmen, ontvangen en onderscheiden — net zoals een radio die haar frequentie vindt.
En zo werd mijn werk steeds holistischer.

Dingen gebeurden gewoon, simpelweg door aanwezig te zijn met mijn klanten of vrienden. Het energieveld deed zijn werk, zonder dat ik iets forceerde. Het is moeilijk in woorden te vatten — het is iets dat je zelf mag ervaren.

​

Hoe ik vandaag werk

In mijn praktijk komt alles samen: het luisteren, het lichaamswerk, het energetisch werk.
Het gebeurt zacht, afgestemd, op eigen ritme.
Altijd binnen wat iemand kan dragen.

​

Draagkracht en holding space zijn de sleutels.
Ik begeleid mensen die vastzitten, relationele uitdagingen meemaken, voelen dat er “iets” wringt op hun werk, met hun kinderen, of diep vanbinnen of gewoon mensen die dieper willen kijken/voelen.
De reden maakt minder uit dan het proces.

Vaak gaat het niet om het probleem zelf —
maar om de perceptie,
de energie,
de trilling die mag verschuiven.
En als die verschuift, volgt de rest vanzelf.
Een positief sneeuwbaleffect.

En omdat het lichaam zóveel draagt — emoties, patronen, herinneringen — vind ik het essentieel om ook fysiek te werken.
Lichaam, psyche en energie zijn geen aparte kamers — ze zijn één huis.
En elk deel verdient dezelfde zorg.

En dat ben ik — in eenvoud en eerlijkheid

Een vrouw tussen twee landen,
met de wortels in de natuur,
met een hart dat veel voelt,
met een rugzak vol leven,
en met een diep geloof in zachtheid, essentie en draagkracht.

Welkom — precies zoals je bent.
In jouw ruimte=In mijn ruimte.
In ons stukje Hilarion